18-08-08

07.08.08.

Een land in twee gescheurd
haar pracht gespleten
door haat, door macht
je ziet het onrecht
je voelt de pijn.

Een dunne lijn
één die alles klieft in de harten van velen
tot het einde van hun dagen
nog generaties lang.

Een land dat niet belangrijk is
voor de grootmachten
"het is niet zo erg"
"er komt wel een oplossing"
"er wordt onderhandeld"

Hier zie je, hier voel je de angst
om wat is en om wat komt.
Ieder doet zijn verhaal
tranen verborgen achter hun zonnebril.

Ze nemen je mee, over de lijn
een visum voor een paar uur
om even, heel even
hun eigen stukje land nogmaals te kunnen betreden.

Kapot geschoten gevels
vervallen huizen
vergane monumenten
bezette huizen,
elk met hun eigen verhaal.

M&M

09:32 Gepost door M&M in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) | Tags: nicosia, gedachten, gevoelens |  Facebook |