27-06-08

Vertrouwen...

Speciaal voor jou mijn zoon...

Maanden lang hebben we gepraat over groter worden, verantwoordelijkheden nemen, eerlijkheid, vertrouwen, toekomst, vrienden, vriendinnen... ja zelfs over verliefdheid, over seks.

Je bent geen kind meer, je bent op weg naar de moeilijkste fase in je leven... 'volwassen worden'..., zij het met vallen en opstaan, vaak kruipen maar toch weer verdergaan.
Elke dag een stapje dichterbij.

Het afgelopen schooljaar hebben papa en ik vaak met de handen in het haar gezeten, hoofdschuddend elkaar aangekeken, onze eigen puberteit in ons achterhoofd, jou de les gespeld, herhaald, gehamerd, ja soms zelf gehuild...

Nu nog zie ik je ogen wegdraaien, hoor ik je opmerkingen die soms als een mes door mijn hart sneden..., zuchtend en stampvoetend ging je naar boven, de schoolboeken die vaak dichtbleven, werkjes die niet werden afgemaakt..., soms waren je ogen net als vuurpijlen, jouw tranen die ook mijn hart lieten bloeden...

Telkens weer zag ik ook de pijn en het verdriet terug bij mijn vader en moeder wanneer ik weer eens over de schreef was gegaan... De beelden die weer terugkwamen... mijn eigen puberteit.
Vandaar ook lieve schat, dat we weten waar jij doorheen moest en nog zal moeten... nog héél lang... vandaar ook dat we je alleen maar wilden helpen.

Elke keer weer moest er gegoocheld worden met zware begrippen zoals vertrouwen, eerlijkheid, respect,...
Je snapt nu de betekenis van een welgemeende 'sorry', iets wat vele volwassenen niet eens kennen, en geloof me... je gaat het vaker zelf moeten zeggen dan dat iemand het jou zal zeggen. Maar lieve schat, daar kom je zelf ooit nog wel achter.

We zijn nu eind juni, je was al die tijd zo eerlijk tegen mij om te vertellen wat er soms fout liep op school en hoe dat kwam.
Je gaf toe dat je het allemaal een beetje liet 'hangen', dat je met je hoofd niet bij je studies was, dat er zoveel andere leuke dingen waren...

Maar... mijn lieve zoon... op een bepaald moment gaf ik je mijn vertrouwen, iets waar je hebt moeten voor vechten,iets wat je moest bewijzen en verdienen... maar je kreeg het!

Je hebt ons vertrouwen met respect behandeld en bewezen dat je dat vertrouwen daadwerkelijk waard bent, niet alleen door je behaalde resultaten maar zeer zeker ook door je inzet voor je studies. Je spontane hulp als mama het druk had, je aandacht voor Figo en Charlotte, en nog zoveel kleine verantwoordelijkheden die je stilaan spontaan op je neemt...!

Proficiat lieveke, voor je prestaties, voor je respect, je dankbaarheid en vooral voor je eerlijkheid!
Jij bent ons vertrouwen meer dan waard!

Ik wens je dan ook een zeer leuke vakantie!

M&M